Çocuklar ve Ev

Anne kalbimde bişey hissetim

Ekim 13, 2016
Elif bu yıl 1. sınıfa başladı. Değişikler heyecanlarla dolu bir yıl. Tabi benim başka hayallerim vardı ama hayallerle gerçekler çok ayrı.
 
Bir kez daha deneyimledim bunu (o da yarı bir yazı konusu olsun)
 
Elif sabah 8.30 – 15.00 arası okulda. Sabah kahvaltımızı bazen çok güzel yaparken bazen uykuya yenik düşerek koşarak yapıyor.
 
Okulda kuruyemiş ve yemek saatleri var.
 
Bende her ihtimale karşı çantasına “harçlık” koymaya başladım.
 
İlk günler 4 tl koyarken sonra bunu 3 e düşürdüm.
Eğer bozuk para yoksa 5 tl koyup “bunu 2 günlük düşün” diyorum.
 
Zaten beslenme çantası ile gittiğinde paraya ihtiyacı olmaz ama her ihtimale karşı bu sisteme başladık.
 
 
 
Tabi kendinden de böyle bir istek gelmişti. Çünkü okuldaki şu önemli yeri duymuştu: Kantin
 
Evet okul açılmaya yakın bu kelime onu merak içine soktu. Acaba nasıldı? Neler vardı? Kendi gidecek miydi? Parasını nasıl verecekti? 
 
Yapabilir miyim anne? Evet yaparım ben anne (daha cevabı beklemeden)
 
Cevabı beklese bende “yaparsın kızım, dene” diyecektim.
 
Okul kantininde asit içecekler, cips, şeker gibi şeyler yok. Ama karışık tost var. Ben evim dışında ve çok iyi bildiğim yerler dışında dışarı da “et ürünleri” tüketimine karşıyım. Yani “çok acıktım gel şurada lahmacun yiyelim, döner yiyelim” yapmam – yapamam.

O nedenle Elif’e bir kaç konuda dikkat dedim:
 
* Sadece kaşarlı tost alabilirsin.
* Paranın hepsini bitirmek zorunda değilsin, bir kısmı gelince “kumbaraya atılmalı”.
* Bazen canın çikolata veya bir arkadaşının elinde gördüğünü isteyebilir. Alabilirsin. Ama önce beslenme çantanda olanlar bitmeli.
* Arkadaşların sana sürekli “hadi kantine gidelim, bana şunu al – bunu al” derse bu doğru değil. Bir arkadaşının yardımına ihtiyacı olduğunda yardım et ama hergün bu şekilde ise bu olmaz.
* Belki arkadaşının bişeye alerjisi var. Annesi – babası bu nedenle ona harçlık vermiyor olabilir. Bunu düşün.
 
Ve ilk kantin alışverişi sonrası evdeki sohbet:
 
— Anne bugün kalbimde bişey hissettim. Hani böyle gıdıklanır gibi ama güm güm sanki. Yani çok gülmek istedim – güldüm – nasıl anlatsam anlamadım işte. Bana ne oldu bugün?
 
— Çok mutlu olmuşsun kuzum. Uzun süredir beklediğin bişeyi başardın. Kendi paranı ödeyerek alışveriş yaptın ve sınıfına gittin. Seninle gurur duyuyoruz.
 
 
***
Sadece kantine gitti ve mutlu oldu.
 
 
 
 
Hayat nekadar kolay aslında değil mi?
 
Mutlu olmak için 1 tl ye gidip bir ayran almak bile yetiyor.
 
Çocuklardan öğrenecek ne çok şeyimiz var.
 
 
Sevgiler,
 
Çiğdem
Benzer içerikler
3 Yorum
  • Reply Sargita Gita Ekim 13, 2016 at 11:25 am

    Ben büyüyorum, kendim başarabiliyorum, bunu yapmaya gücüm var mesajlarını kendisine kanıtlamış tatlı Elif. Hep mutlu olsun bugünkü gibi dilerim 🙂

  • Reply Eminekanak Kanak Ekim 14, 2016 at 10:02 am

    oy kuzum benim büyüyor annesi keşke o masumiyette kalsak hepimiz

  • Reply Burcu Öğünlü Ekim 14, 2016 at 10:02 am

    Okul hayatımız bizimde başladı, İpek biliyorsun hiç yemek yemeyi sevmeyen çocuk sabah kaldırıp kahvaltısını yaptırmasam aç aç gider eve gelene kadar da okulda çıkan yemekleri yemez.Aç bırakayım belki acıkır yer diyorum ama bu sefer dayanamıyorum.Onlar daha çok küçükler öğrenecekleri çok şey var ama sabah erkenden kalk uykulu okula git sonrada yemek yeme.Offf inşallah biz de bu konunu üstesinden gelebiliriz.Bizim ki daha kantini bilmiyor ama dedesi almaya gittiğinde her çıkışta illaki ona bir şeyler aldırıyormuş özellikle de simit 🙂

  • Leave a Reply